Tahtalı Ultra Sky aylar sonra kendimi start çizgisinde gördüğüm bir yarış oldu. En son 2020 yılı Mart ayında Geyik Koşularında 28 km koşmuştum. Sonrasında corana virüsün hayatımıza girmesiyle yaşam şeklimiz değişti. 2020 yılında Corana virüsün başlamasıyla işlere ara verdiğimiz için İzmir’e gittim. İzmir’de iyi bir antrenman süreci geçirdikten sonra İstanbul’a geldim ve yoğun antrenman sürecine burada da devam ettim. Ağustos ayına kadar coronadan dolayı yarışlar ertelenmişti. Eylül ayında ise yoğun bir yarış periyodu başlayacaktı. Temmuz ayı ile birlikte tekrar çalışmaya başladım. Spor yaptığım sürece inandığım üç şey var. Antrenman, dinlenme ve beslenme. Bu üçlü arasında dengeyi sağlayamadığınız sürece sakatlanırsınız. Antrenmanlarım çok iyi gidiyordu. Beslenmeyi de istediğim düzeyde yapıyordum ama dinlenme kısmı istediğim gibi olmadı. Kızım Zeynep diş çıkartınca uykusuz geceler başladı ve dinlenemedim. Bu süreçte yapmam gereken antrenmanlarımı azaltmaktı. Ama yarışlar başlayacağı için antrenmanlarımı kesmedim ve kaçınılmaz sonuç ile karşılaştım. SAKATLIK. Dizimde ödem oluştuğu için 2 ay boyunca koşamadım. 2 ay sonunda antrenmanlara tekrar başladım. Sakatlık dizde olunca antrenmanlara yoğun bir şekilde başlayamadım. Antrenmanlarımı yavaş yavaş artırdım. Kendimi yarış koşmaya hazır hissettiğimde instagramda karşımda Tahtalı Run to Sky yarışının ilanını gördüm. Bu yıl ilk defa 116km koşulacaktı. Bir anda gaza gelip Polat Dede’yi aradım. Sorduğum ilk soru “116 km yarışını yapacak mısın”? oldu. Çünkü 116 km’lik +4800 rakım kazanımlı bu yarışa çok kayıt yaptıran yoktu. Polat’ın cevabı netti. “ yapacağım” o zaman bende “beni de listeye yaz” dedim. Yarış 15 Mayıs’da yapılacaktı. Bayram tatiline denk geldiği için ailecek yarışa gitmeye karar verdim. Yarış sonrası 3 gün daha Kemer’de kalıp tatil yapacaktım. Ama 17 günlük sokağa çıkma yasağı yüzünden yarış 5 Haziran tarihine ertelendi. Haziran ayında Antalya’da koşmak birde 116 km koşmak çok mantıklı gelmese de tarihler 5 Haziran’ı gösterdiğinde kendimi start çizgisinde buldum. Yarıştan önce iyi bir antrenman süreci geçirmiştim. Ama tek seferde 2 saatten daha uzun koşum yoktu. Bundan dolayı böyle uzun bir yarışta dizimin bana nasıl bir sürpriz yapacağını bilmiyordum. Onun için yarışı mümkün olduğunca temkinli koşmak istiyordum. Yarıştan önce ufak bir tedirginliğimde vardı. Çünkü yaklaşık 15 aydır hiç yarış koşmamıştım.
Yarışı yazmadan önce kısa Tahtalı Run to Sky Yarışından bahsedelim. Yarışmada 116 km’lik ve 4800 m irtifa kazanımlı Tahtalı Ultra Sky, bu yarış Kemer merkezde başlayıp Kemer merkezde bitiyor. 24 kişinin kayıt olduğu bu yarışta 18 kişi start aldı ve yarışı 11 kişi bitirdi.
Tahtalı Berg Sky : 62 km uzunluğunda ve 3600 m irtifa kazanımlı bu yarış Kemer merkezde başlayıp Tahtalı Dağı Zirvesinde bitiyor. 44 kişinin kayıt olduğu bu yarışta 35 kişi start aldı ve yarışı 27 kişi bitirdi.
Tahtalı Run to Sky: 27 km uzunluğunda ve 2650 irtifa kazanımlı bu yarış Çıralı’da başlayıp Tahtalı Dağı zirvesinde bitiyor. 170 kişinin kayıt olduğu bu yarışta 128 kişi start aldı ve yarışı 119 kişi bitirdi.
Chimera Run : 29 km uzunluğunda
ve 1170 irtifa kazanımlı bu yarış Çıralı’da başlayıp Çıralı’da bitiyor. 117
kişinin kayıt olduğu bu yarışta 78 kişi start aldı ve yarışı 71 kişi bitirdi.
Tahtalı Ultra Sky ve Berk Sky
Race 5 Haziran sabah 2’de başladı. Yarışın startı pandemi kurallarına göre
yapıldı. Yarışın başında uzun bir aradan sonra start çizgisinde olduğum için
heyecanlıydım ama yarışın başlamasıyla bu heyecan gitti. Her zaman en iyi
yaptığım işi yapacaktım koşacaktım. Yarışın başlamasıyla beraber öne geçtim.
Yarışın ilk 10 km’si asfalttı bundan dolayı ultra maraton koşmamıza rağmen
tempolu bir koşu oldu. 5 pace’in altında koşuyorduk. Bu yarış temposu bana
fazla geldiği için koşu tempomu düşürüp kendi yarış tempoma döndüm. Kimimiz 62
km kimimiz ise 116 km koşacaktı. Koşulacak çok mesafe vardı. Buna rağmen ön
grupta koşan arkadaşlar sanki 10/20 km koşuyorlarmış gibi koşulardı. Yarışın
başında dinlenik olduğumuzdan koşmuş olduğumuz tempo bize rahat gelebilir. Ama koşacağımız
mesafeye göre tempomuzu ayarlamamız gerekiyor. Yarış koşarken, ön grupta
tempolu koştuklarını uyardığımda bu genelde yanlış anlaşılıyor. 20/30 km ön
grup ile geldikten sonra tempolarını düşürüp ön gruptan 1 veya 2 saat sonra
bitiş noktasından geçiyorlar. Bundan dolayı yarış öncesi yarışı iyi analiz edip
yarış stratejimizi ve yarış tempomuzu buna göre ayarlamamız lazım.
10 km’lik asfalt kesimden sonra Phaselis Antik Kente doğru koşarak asfalt yoldan kurtulup patika ile buluştuk. Yarış brifingde yarışın 10 ve 18 inci km lerinde saatteki rotadan değil işaretleri takip etmemiz söyledi, ama kısa bir süre sonra ön koşan 4 arkadaşın işaretleri kayıp ettiğini fark ettim. Böylece ön grup ile aramdaki fark kapandı. Aynı durumu benle arkadakilerle yaşadık. İşaretleri arayıp işaret bulduktan sonra tekrar rotaya girdik. Yalnız bu bölümde işaretlemeler çok iyi değildi. Birileri tarafından sökülüp yere atılmıştı. Gece olduğu için işaretleri bulmakta zorlandık. Saatteki rotayı da kullanmamız söylenmişti. Saatteki rotaya yakın gidip işaretleri bulmaya çalıştık. Ara ara yolumuzu kaybetsek de Tekirova’daki ikinci kontrol noktasına ulaştık. Yarış öncesi işaretlenen parkur 8 km değişmişti. Bence sitedeki rota değiştirip yeni rota siteye yüklenmeliydi. Böyle işaretler başkaları tarafından sökülse bile saatteki rotayı takip ederek yolumuzu daha rahat bulabilirdik.
Yarışın bu bölümünde kumsaldan geçmiştik. Kumsaldan geçerken ayakkabıma kum girmişti. Kontrol noktasına ulaştığımızda yaptığım ilk iş ayakkabılarımı çıkartıp içeri giren kumları ayakkabımdan çıkarmak oldu. Çoraplarımı da temizledikten sonra ayakkabı giydim. Yarışın başında ayakkabınıza kum girerse mutlaka çıkarttın. Çok az girse bile mutlaka çıkarttın. Yoksa o kum ayakkabınızın içinde hareket ederek kısa bir süre sora ayağınızın su toplamasına neden olacaktır. 1 veya 2 dk kaybetmemek için yarışı terk etmek zorunda kalabilirsiniz. Ön grubu yakalamak için hızlı bir şekilde kontrol noktasından çıktım. Kontrol noktasından çıktıktan 500 metre sonra su mataramı kontrol noktasında unuttuğumu fark ettim. Hemen geri döndüm. Kontrol noktasına yaklaştığımda Hikmet Karakaya’nın kontrol noktasından ayrıldığını fark ettim. Hikmet’e “su mataramı alır mısın?” diye bağırdım. Hikmet sağ olsun mataramı aldı. Bende Hikmet’in gelmesini bekledim ve beraber koştuk. Patika ile buluştuğumuzda 6’ıncı sırada idim. Yarışın Tekirova’dan Tahtalı Zirve’ye kadar olan kısmını daha önceki yıllarda koşmuştum. 62 ve 116 km koşacak arkadaşlar için asıl yarış 20’inci km’den sonra başlıyordu. Yarışın teknik ve bol iniş çıkışlı kısmı burasıydı. 20’inci km’den 33.8’inci km’deki Maden Koyuna kadar 3 tane 400 metrelik çıkış iniş ve 1 tane 2 km’lik çıkış ve iniş vardı. Bu kısmı koşarken kendimi çok iyi hissettim. Tüm yokuşları koşarak çıktım. Kısa bir süre sonra birinci sıradaydım. Maden koyuna geldiğimde güneş yeni doğmak üzereydi. Maden koyu ile Çıralı arasındaki bölüm yarışın en keyifli bir o kadar en zor kısmı. Güneşin doğuşu ile kafa fenerimi kapattım ve parkurun keyfini çıkartarak Çıralı’ya kadar koştum. Çıralı’ya ulaştığımızda yaklaşık 2 km asfalt yoldan koşup Yanartaş kontrol noktasına ulaştım.
Yanartaş kontrol noktasından sonra tırmanış etabı yavaş yavaş başladı. 53’üncü km’deki Beycik kontrol noktasına ara ara yürüsem de genelde koşarak ulaştım. Kontrol noktasına gelmeden Kemal Kukul (Abi) beni yakaladı. Kontrol noktasına beraber girdik. Bu kontrol noktası 116 km koşanlar için drop bag noktasıydı. Kontrol noktasına ulaştığımda ilk sorduğum soru çay ve ekmek var mı? oldu. Çünkü yarış stratejim arasında Tahtalı’ya tırmanmaya başlamadan önce bu kontrol noktasında iyi beslenmek vardı. Ayakkabı hariç tüm kıyafetlerimi değiştirdim. Yarış içerisinde kıyafetlerimi değiştirince kendimi yenilenmiş gibi hissediyorum. Sanki koşuya yeni başlamış gibi oluyorum. Kıyafetlerimi değiştirdikten sonra çay ve ekmek arası kaşar peynir yedim. Normalde çayı şekersiz içmeme rağmen yarışlarda çayı şekerli içiyorum. 3 bardak çay ve 4 dilim kaşarlı ekmek yedikten sonra kontrol noktasından ayrıldım. Yarıştan sonra dönüp arkama baktığımda yarış boyunca vermiş olduğum en doğru kararın bu kontrol noktasında iyi beslenmek olduğunu görüyorum. Kontrol noktasında yaklaşık 15 dakika geçirdim. Bu kontrol noktasına kadar kontrol noktaları arasında sadece bir matara su ile koştum. Bundan sonra ki bölümde hem sıcaklıktan kaynaklı hem de vücuttaki su kaybının artmasından dolayı iki matara suya geçtim. İki mataramı doldurduktan sonra kontrol noktasından ayrıldım. Kontrol noktasına ilk gelmeme rağmen kontrol noktasından 6’ıncı olarak ayrıldım. Bende önce çıkanların hepsi 62 km koşanlardı. Kontrol noktasından çıktıktan 2 km sonra bir restoran vardı. Restoranın oradaki çeşmede akan buz gibi suyu görünce yüzümü yıkadım. Sonra mataralarımdaki suları boşaltıp bu sudan mataralarıma koydum. Tırmanmaya devam ettim. Tırmanışı bu yıl diğer yıllara göre daha iyi yaptım. Yalnız parkurun zemini bu yıl daha kötüydü. Çok fazla kaygan taş vardı. Çünkü coranadan dolayı Likya yolunda çok yürüyen yoktu. Yürüyenler olmadığı için zemin bu yıl geçen yıllara göre kötüydü. Yarışa dönecek olursak tırmanış ile birlikte önümdekileri tekrar geçmeye başladım. Son 3,5 km ormanlık alandan çıkıp çardak alana geliyorsunuz. Çardak alana geldiğimde Kemal abi ile ikinci sırada Ukraynalı kadın sporcuyu görmeye başladım. Ukraynalı kadın sporcu ile Kemal arasındaki mücadeleyi izleyerek zirveye doğru tırmanmaya başladım. Kadın sporcu bir ara farklı 50 metreye kadar düşürse de Kemal abi son 500 metre temposunu artırıp aradaki farkı açtı. Zirveye ulaştığımda kontrol noktasında beslenip öyle inişe geçmeyi planlıyordum. Noktaya ulaştığımda ilk sorduğum soru Çay ve ekmek oldu. Ekmeğin olmadığını çayın ise hazır olmadığı söyledin. Kontrol noktasına gelen misafirlerden biri isterseniz mataramda çay var dedi. Ben kabul ettim. Biraz peynir çubuk kraker yiyip çay içip kontrol noktasından ayrıldım. Kontrol noktasına ulaştığımda saatimin şarjı bitti. Zirveden aşağı inerken 27 km koşan Mehmet Türkmen’den saatini istediğim. Saati istememdeki neden yarış tempomu ve kaç km kaldığını görmekti. Mehmet ile saatleri değiştirdik. İnişteki ilk 3 km’de parkurda çok oynar taş olduğu için kontrollü indim. Kalın patika yola indiğimde yaklaşık 52 km kalmıştı. Dizimden korktuğum için kontrollü koşarak inişe geçtim. Şehre inene kadar parkur neredeyse hep inişti. Şehre indiğimizde 6 kmlik teknik bir single track vardı. Single track ilk 3 km’sinde sıkıntı yoktu. 3 km sonra işaretler yoktu. Büyük bir ihtimalle birileri tarafından sökülmüştü. Mehmet’ten aldığım saatte rota olmadığından rotayı bulmak için Polat Dede’yi aradım. Onun tarifleriyle sağa sola koşturduktan sonra işaretleri buldum. Ama bulduğum işaret hem sağa hem sola gidiyordu. Sola doğru devam ettim. İşaretleri takip ederek tekrar koşmaya başladım. İşaretler beni şehirden uzaklaştırıyordu. Doğru işaretleri takip etmeme rağmen şehirden uzaklaştığım için yanlış gittiğimi düşündüm ve yürümeye başladım. Bu esnada Polat’ı tekrar aradım. Polat’ın tarifleriyle yolumu bulmaya çalıştım. Sonra telefonumu çıkarttım. Polat’ın tarif ettiği yere işaretleri takip ederek ulaştım. Şehre vardığımda son 2 km kalmıştı. Ve işaretler yine yoktu. Polat’ı yine aradım. Kemer Devlet Hastanesinin oradayım dedim. Bana finişin konumunu tarif etmeye çalıştı. 100 metre gittikten sonra İlçe Jandarma binasının gördüm. Oradaki uzman çavuşa finiş alanın nerde olduğunu sordum. Bana Siz Mahmut Yavuz musunuz diye sordu. Bende evet dedim. Sizi sosyal medyadan takip ediyorum. Nasıl 120 km koşuyorsunuz çok merak ediyorum dedi. Ben de şu anda 116 kmlik bir yarışta olduğumu ama son kmde finişi bulamadığımı söyledim. Finiş alanını bilmediğini söyledi. Aklıma Halil Aktan’ı aramak geldi. Halil’de finiş alanının konumunu sordum. Konum gelince konuma baktım. Polat’ın tarif ettiği yerden finişe gidişi gösteriyordu. 400 metre koştuktan sonra işaretlemeleri gördüm. İşaretleri ve navigasyonu takip ederek finiş noktasından geçtim.
GENEL DEĞENLENDİRME
Yarışı değerlendirecek olursam, işaretlemelerde
genel olarak iyi olsa da Phaselis Antik Kente ve 106’ıncı km’deki girmiş
olduğumuz patikada sıkıntılıydı. Özellikle yarışın son kmlerinde işaret aramak
zorunda kalmak mental olarak çok yıpratıcıydı. Kontrol noktalarındaki beslenme
özellikle 116 km koşan sporcular için yetersizdi. Karbonhidrat alacağımız besin
nerde ise yok gibiydi. Zirveden sonraki istasyonlarda sıcak su/çay olacağı
söylemesine rağmen yoktu.
Kontrol noktalarındaki görevliler
oldukça iyiydi, yardımcıydı . Parkurun, ilk 20 .km’sinin 14 km’si asfalttı, Aralarda asfalt koşuları olsa da Tahtalı
zirveye kadar parkur single track ve patikalardan oluşuyordu. Zirveye ulaştıktan
sonra kalan 54 km parkurun neredeyse 45 km’si inişti. Bu inişinde yaklaşık 15
km’si asfalttaki. İniş kısmında asfalt olan yerler sıkıcıydı. Aslında inişte koşmaktan
keyif aldığım tek yer yaylada koştuğumuz 3 kmlik düz kısımda. Manzarası çok
güzeldi. Geçen yıllarda koştuğumuz parkur bence daha zor olsa daha keyifliydi.
Yarışında en zorlandığım kısım
iniş kısmıydı. Çünkü keyif alarak koşmadım. Sondaki 6 kmlik single trackde ise
parkurdaki işaretlemeden kaynaklı olarak mental olarak çok zorlandım. Gelecek
yıl ufak tefek dokunuşlarla daha iyi bir organizasyon olacağını düşünüyorum.
TEŞEKKÜRLERİM…
Başta Polat Dede olmak üzere yarışta
emeği geçen herkese,
Yarışta malzeme desteği sağlayan Underarmour
ve Garmin Türkiye’ye, sponsorum InBody Türkiye’ye
Antalya’daki Konaklama sponsorum
Alicem Aktaş’a ve ulaşım sponsorum olan Halil Aktan’a
Yarış içerisinde saatini bana
veren Mehmet Türkmen’e
Yarış raporlarımı edit eden Şirin
Mine Kılıç’a (Sister)
Çok teşekkür ediyorum.
…………
TAHTALI ULTRA SKY YARIŞ SONUÇLARI
2021
Kadınlar:
1-
Aylin Savacı Armador – 19:11:56
Erkekler:
1-
Mahmut Yavuz – 15:21:11
2-
Alper Dalkılıç – 18:20:46
3-
Savaş Lütfü Kara– 18:31:09
